آزاده عامریان، مدیر آموزشگاه فاطمهزهرا(س) شهرستان شاهرود، درباره تجربه اجرای طرح خلاقانهاش با عنوان «دفتر آرزوهای کوچک، تصمیمهای بزرگ» نوشت:
«روزی از حیاط مدرسه عبور میکردم که دیدم تعدادی از دانشآموزان گوشهای نشستهاند و آهسته با یکدیگر صحبت میکنند. یکی از آنها گفت: “ای کاش حیاط مدرسهمان یک باغچه قشنگ داشت.” دیگری گفت: “ای کاش یکروز در مدرسه فقط بازی میکردیم و نقاشی میکشیدیم.”
همان لحظه فکری به ذهنم رسید. به سمت دفتر مدیریت آموزشگاه رفتم و یک دفتر بزرگ و رنگارنگ آماده کردم، روی جلد آن نوشتم: «دفتر آرزوهای کوچک» و زیرش یک جمله اضافه کردم: “اینجا جایی برای رویاهای قشنگ شماست!”
دفتر را در وسط راهروی مدرسه گذاشتم و اعلام کردم: “هر کسی دوست دارد آرزوی قشنگش را برای مدرسه بنویسد، نقاشی بکشد یا حتی قصهای بگوید، این دفتر مال اوست.”
روزها گذشت و دفتر پر شد از نقاشیهای شاد، جملههای زیبا و ایدههای کودکانه؛ اما با ارزشی که در دل هر کدام نهفته بود.
یکی از دانشآموزان نوشته بود: “دوست دارم یکروز خانم مدیر برای ما قصه بگوید.” دیگری نقاشی یک باغچه با گلهای رنگارنگ کشیده بود.
با همکارانم تصمیم گرفتیم تا کمکم آرزوهای آنها را برآورده کنیم. یکروز برای آنها قصه گفتم، روز دیگر گوشهای از حیاط را تبدیل به باغچه کردیم و اسمش را “باغچه آرزوها” گذاشتیم.
کمکم این دفتر به نقشهراه مدرسهمان تبدیل شد. دانشآموزان یاد گرفتند که آرزوهای قشنگشان با تلاش میتواند به واقعیت تبدیل شود و من هم یاد گرفتم که گاهی بزرگترین ایدههای مدیریتی از کوچکترین دلها بیرون میآید.»
